Przebudowana z baszty obronnej na dzwonnicę w XV wieku. Początkowo była niższa i mieściła cztery dzwony. Wieżę podwyższono w XVI wieku, gdy wykonywano Wielki Dzwon Królewski. Wewnątrz Wieży znajduje się samonośna, nie stykająca się z murami, dębowa konstrukcja wsporcza, na której zamontowane są dzwony. Konstrukcja ta jest arcydziełem sztuki ciesielskiej i zachowała się do dzisiaj w oryginalnym stanie. Wieżę Zygmuntowską wieńczy okazały hełm, którego obecny kształt pochodzi z 1899 roku.

Na wieży Zygmuntowskiej obok Dzwonu Zygmunt zawieszone są cztery największe dzwony Katedry Wawelskiej:

DZWON „WACŁAW” zwany też Głownik, Homicidalis

Ufundowany przez Krakowską Kapitułę Katedralną i jej prałata Jakuba z Sienna w roku 1460. Był dedykowany świętemu Wacławowi, pierwszemu patronowi Katedry Wawelskiej. Od 1462 roku przylgnęła do niego nazwa Głownik, gdyż bił na okoliczność ścinania głów sześciu mieszczanom skazanym za zabójstwo wojewody Andrzeja Tęczyńskiego. To najmniejszy dzwon na wieży. Klosz dzwonu ma średnicę 139 cm, waży około 1800 kg.

DZWON “KARDYNAŁ”

Wykonany w roku 1455 na polecenie Krakowskiej Kapituły Katedralnej. Dedykowany Kardynałowi Zbigniewowi Oleśnickiemu, który, jako młody rycerz był w roku 1410 bohaterem bitwy pod Grunwaldem i ocalił życie królowi. Dzwon doznał widocznego uszkodzenia, gdy w XIX wieku uderzył w niego fragment oderwanego serca Dzwonu Zygmunta. Klosz dzwonu ma średnicę 160 cm, waży około 3000 kg.

DZWON „URBAN” zwany też Konarski, Półzygmuncie

Ufundowany przez Króla Kazimierza Wielkiego około roku 1364 z wdzięczności dla Papieża Urbana V za zgodę na otwarcie Uniwersytetu Krakowskiego. Pierwotnie zawieszony był w kościele w Niepołomicach. Na Wawel sprowadził go Kardynał Oleśnicki około roku 1450.Urban był przez wieki najczęściej używanym dzwonem Katedry Wawelskiej. Trzykrotnie pękał i był przelewany, ostatni raz w roku 1757. W obecnej postaci klosz dzwonu ma średnicę 167,5 cm; waży około 3000 kg.

DZWON “STANISŁAW” zwany też: Tęczyński, Półzygmunt

Ufundowany w roku 1463 przez kasztelana krakowskiego Jana Tęczyńskiego, brata Andrzeja Tęczyńskiego, zabitego przez mieszczan. Dedykowany św. Stanisławowi, Biskupowi i Męczennikowi, patronowi Katedry Wawelskiej. Dzwon ten był fundacją w intencji zbawienia duszy brata oraz złagodzenia konfliktu z Królem Kazimierzem IV Jagiellończykiem. Do jego wykonana użyto materiału ze starszego dzwonu „Nawoja”. Klosz dzwonu ma średnicę 189 cm, waży około 7 200 kg.